Uit het leven van Calimero

Brammetje op visite

Chowchows schijnen niet van water te houden, maar Bram, de pup van Calimero-eigenaresse Nikki is een uitzondering op die regel.
Geef hem een flinke waterbak en het eerste dat hij doet is met twee voorpoten tegelijk erin springen, en als het past, het liefst ook nog zijn kop erbij.

Bram was op bezoek in een tuin mét vijver en toen we hem even kwijt waren, ja hoor, daar zwom hij, peddelend tussen de waterlelie en de kikkervisjes.
Maarja als-ie dan zo zit, met z’n koppie scheef, kleddernat, daar kun je toch niet kwaad op worden?

 

3. De albino klauwkikker

Een van de leuke dingen van een dierenwinkel is dat er regelmatig nieuwe dieren komen, waar je een plekje voor moet maken.
Laat in de middag moest een bestelling vissen nog geplaatst worden in  de aquaria.  Het is dan altijd even passen en meten wat wel- en niet bij elkaar kan.
Zo hebben we bijvoorbeeld in een van de bakken een albino klauwkikker die wel een visje lust.
Dat krijgt hij natuurlijk  niet, alleen die middag had hij mazzel:
De regenboogzalmpjes waren nog niet geplaatst  en in de rush om nog voor sluitingstijd alle vissen een plekje te geven, dacht ik dat ze wel  in de bak bij de lichtroze gekleurde  kikker konden.

Maar helaas: hap-slik, en weg was een regenboogzalm. Alleen het staartje stak nog uit de kikkerbek.
!! #$%*… Ik ving de kikker snel met een netje voordat nog meer regenboogzalmpjes het tijdige met het eeuwige verwisselden.
Gauw in een andere bak, maar daar zaten de Indonesische slangevisjes in, en dat is echt heel dure spaghetti!
De kikker moest het netje weer in, maar door alle toestanden braakte hij, in het netje, het regenboogzalmpje weer uit.

Zonde! eerst duur eten en dan uitspugen!
Kikker en levenloos visje gingen samen in een los bakje terwijl wij de rest van de bestelling wegwerkten.

Toen we na sluitingstijd nog even gingen kijken was het wonder geschied: het ‘levenloze’ zalmpje zwom weer vol goede moed rond de kikker  die dezelfde fout niet twee keer wilde maken en knorrig in een hoekje zat.

Dit is dus een verhaal met een happy end: het regenboogzalmpje zwemt weer vrolijk rond met zijn soortgenoten en de klauwkikker? Die mag alleen in een bak met hele grote vissen.

Deze kikkersoort lust wel een visje

 

2. Het ratje

Hier spreekt een echte rattenfan. Vroeger hadden we thuis ratjes als huisdier en sindsdien zijn het mijn favoriete dieren. Ratjes zijn nieuwsgierig, willen altijd spelen en  je kunt ze op alle manieren vastpakken zonder dat ze bijten of krabben .
De ratjes die in de winkel komen zijn nog jong, ze moeten alles nog leren, ook dat bij mensen zitten fijn  is.
Voor een nieuw baasje is het leuk als de rat  aan handen en aan aaien gewend is, dus maken wij de ratjes alvast tam door ze veel  op te pakken, te knuffelen, te laten aaien  en ze mee te laten liften in onze nek.
Vooral dat laatste  vinden ratjes fijn,  lekker warm (een coltrui of shawltje is favoriet), ze zitten heerlijk  hoog en droog en zien van alles om zich heen gebeuren.

Vaak valt zo’n ratje lekker warm in slaap en dan heb je m zelf ook niet meer zo in de gaten.
Vissen vangen, honden aaien, voer verkopen en vogeltjes water geven doe je dan allemaal met een vergeten, slapend ratje in je nek.
Tot er op een dag  een klant grote ogen opzette, zich vastgreep aan de toonbank en riep:  AAAH!, er zit een rat in je nek! 
De rat en ik schrokken ons allebei een ongeluk.
O-ja! Dat was waar ook, ik was ‘m glad vergeten! 

Vandaag zijn weer twee jonge ratjes door een nieuwe baas uitgekozen. Twee rattenbroertjes gaan binnenkort verhuizen.
Als je ook ratten als huisdier wilt: het zijn echte gezelschapsdieren.  Één ratje in een kooi zal langzaam wegkwijnen. Twee is beter en geef ze dan iedere dag een nieuwe uitdaging:  een  rolletje  van het wc-papier, een kluwentje wol, gescheurde krantenslierten of iets waar ze lekker aan kunnen knagen.
In de winkel heb ik eens in een hok met  een aantal ratjes een ongesneden  brood neergezet.  Ze vonden het geweldig en groeven er hele  gangen door.  Niet te vaak doen natuurlijk, anders krijg je wel heel bolle ratten!

Verdiep je in het leven en de verzorging van een rat, er zijn veel  forums  op Internet van echte rattenliefhebbers. Weet je echt zeker dat je een ratje een leuk leven kan bezorgen, kom dan vooral  langs bij dierenspeciaalzaak Calimero!

dan maar hier hangen!

Geen col of shawltje om in te hangen?

1. Ko-nijn

Als je een dierenwinkel runt, moet je dieren geen namen geven.
Je wilt je niet hechten, de bedoeling is dat ze verkocht worden en een nieuw baasje krijgen.
Toen vond ik op een dag een konijntje dat steeds omviel in het hok . Gevochten met een ander konijn dacht ik.
Even een rustige omgeving is dan goed idee, dus het konijn ging mee naar huis.

Mijn allergische vriend moest erg wennen, een steeds omvallend konijn in zijn kamer!
Ko is nog niet in orde zei hij… Nee, geen naam geven!
Ko is geen naam was zijn argument, het zijn gewoon de eerste twee letters vóór nijn. Ko knapte op en werkte heel slim aan een band met mijn vriend, die twee kregen wat samen.
Ko ging weer even terug naar de winkel, het groepshok in zodat zijn eigen hok verschoond kon worden.

Eh, kan dat kwaad?, kwam iemand zeggen. Tot hilariteit van de aanwezige klanten deed een rood mannetjeskonijn bij Ko wat konijntjes meestal doen. De reactie van mijn vriend was buitengewoon: toen ik ’s avonds mijn bed in ging, lag er een papier op mijn kussen: een ontwerptekening voor een tweeverdiepingen-konijnenvilla inclusief werphok. ’t Moet niet gekker worden!

Nu begon het wachten, bij konijntjes duurt dat niet lang, maar Ko was niet bezwangerd. M’n lieve vriend, die zich al helemaal had verheugd op een nestje jonge konijntjes (wie had dat ooit gedacht!) kon zich er niet mee verzoenen dat Ko geen moeder werd, dus het rode konijn uit de winkel kwam een nachtje logeren.
Zo macho als het beestje in de winkel was, bij ons thuis bakte hij er niks van. Ko was gewend aan het laminaat op de vloer maar haar vrijer niet, die leek net Bambi op het ijs met z’n poten alle kanten op, terwijl Ko er vrolijk omheen hupste. Als hij eindelijk in haar buurt kwam, was Ko alweer pesterig een paar meter verderop.
De vrijer is alweer vertrokken naar een nieuw baasje en een kinderloze Ko wordt getroost met lekkere konijnenhapjes door mijn lieve, dierenmijdende (geen beesten in huis!) vriend.
Had ik toch gelijk, met die namen..